Μας νοιάζει;

Τα είκοσι παιδιά ήταν έφηβοι στην ηλικία, ενώ ο κύριος γύρω στα πενήντα του, άνεργος, στην Ελλάδα του 2018. Μαγείρευαν ρύζι με φασόλια, ενώ λίγο ψωμί, ντοματοσαλάτα με κρεμμύδι και ελαιόλαδο με ρίγανη θα συνόδευαν το μεσημεριανό τους, στην αίθουσα της μικρής ενορίας, στο κέντρο της Αθήνας.

-Κύριε, τώρα τί γίνεται; Θα χάσουμε την ελπίδα μας, το ραδιόφωνο μας! είπε με παράπονο ένα καστανό αγόρι, ενώ το μικρό ραδιοφωνάκι έπαιζε στην αίθουσα.

-Δεν θα χάσουμε την ελπίδα μας, Βασίλη μου…

-Αυτό το ραδιόφωνο μού έδωσε ελπίδα, όταν έχασα τον πατέρα μου στο τροχαίο!

-Το ξέρω, Ιωάννα μου…

-Αυτό το ραδιόφωνο μού έδωσε ελπίδα, τον ατελείωτο εκείνο χρόνο στο νοσοκομείο, δίπλα στο κρεβάτι της μητέρας μου, λίγο πριν πάει κοντά στον Κύριο, με την ασθένειά της!

-Κι αυτό το ξέρω, Θεοδοσία μου…

Ο ρατσισμός της αριστείας

-Νονέ, σήμερα μιλήσαμε στην τάξη για τον ρατσισμό.

-Ο ρατσισμός είναι άσχημο πράγμα, Κωστάκη μου! Κρίνεις τον άλλο σύμφωνα με το χρώμα ή το φύλο του, άντρα ή γυναίκα.

-Έτσι είπε και ο κύριος στην τάξη και μας ανέφερε αυτά που περνούσαν οι γυναίκες τα παλιά τα χρόνια ή οι μαύροι στην Αμερική και σε κάποιες χώρες της Ευρώπης.

-Δύσκολες εποχές, παιδί μου! Ευτυχώς, τα πράγματα έχουν βελτιωθεί παγκοσμίως σήμερα και δεν κρίνουμε τον άλλο από το χρώμα του ή το φύλο του, άντρα ή γυναίκα, αλλά ούτε και τις πεποιθήσεις του. Μα ούτε έχει λιγότερα δικαιώματα και διαφορετική αντιμετώπιση από όλους και πρώτα απ’ όλους από τον Κύριο μας, τον Χριστό μας.

-Μα, ο κύριος στην τάξη μάς είπε ότι σήμερα ο ρατσισμός βρίσκεται στην κορυφή του!

Ένας νόμος κλέφτης

-Γιαγιάκα, καλημέρα!

-Καλημέρα, Μαρία μου!

-Πάω σχολείο, αλλά σου έχω δυο ερωτήσεις, πριν φύγω!

-Για πες!

-Πρώτον, μού είπε η μαμά, ότι χθες ψήφισαν έναν νόμο στη Βουλή, όπου τα κορίτσια θα μπορούν στα 15 τους να γίνονται αγόρια και τα αγόρια κορίτσια, αν νιώθουν παγιδευμένα στο φύλο τους. Ή μάλλον όχι μόνο αγόρια και κορίτσια, αλλά και κάποια ανάμεικτα φύλα, μεταξύ αγοριού και κοριτσιού. Δηλαδή, όπως νιώθει ο καθένας. Εγώ είμαι 14 και του χρόνου 15 και θα με πιάνει ο νόμος. Τί θα μπορώ να κάνω;

-Μαρία μου, ξέρεις τί σημαίνει κλέφτης;

-Κλέφτης; Τί σχέση έχει αυτό, βρε γιαγιά;

-Θα δεις! Ξέρεις τί σημαίνει κλέφτης, λοιπόν;

-Αυτός που κλέβει, δηλαδή αρπάζει κάτι απ’ τον άλλο χωρίς να το θέλει ο δεύτερος.

-Και τί μπορεί να του κλέψει, δηλαδή;

Κελαηδοευχαριστίες

Ο Ρωμανός θέλει να ευχαριστήσει κελαηδιστά όλους τους συνεργάτες του μέχρι τώρα, για την πολύ όμορφη δουλειά τους:

Andy's Publishers (εκδότες)

Χιρόμι-Θεοδώρα Ντρούκα (εικονοτέχνη στα βιβλία Ο Μελάνθιος και η παρέα του θησαυρού 1: Από την Κάλυμνο στον Πόντο / Στο Βασίλειο Των Φοινίκων / Καλοκαιράκι μυρίζει στις γειτονιές της Ελλάδας, παιχνίδι αρχινά)

Πωλίνα Μπουρλή-Λιακοπούλου (εικονοτέχνη στο βιβλίο Στα ίχνη της Ζωής)

Πέτρο Βασιάδη (εικονοτέχνη στο βιβλίο Άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης, ο αγγελόφωνος)

Άγγελο Ποιμενίδη (εικονοτέχνη στο βιβλίο Μια μικρή Οδύσσεια)

Χάρη Παπάτσο (ψηφιακό καλλιτέχνη στο βιβλίο Στα ίχνη της Ζωής)

Αγγελική Γκιώνη: (φιλολογική επιμέλεια στα βιβλία Στα ίχνη της Ζωής / Άγιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης, ο αγγελόφωνος / Μια μικρή Οδύσσεια / Καλοκαιράκι μυρίζει στις γειτονιές της Ελλάδας, παιχνίδι αρχινά)

Ειρήνη-Ζωή Ακρίβου (φιλολογική επιμέλεια στα βιβλία Ο Μελάνθιος και η παρέα του θησαυρού 1: Από την Κάλυμνο στον Πόντο / Στο Βασίλειο Των Φοινίκων)

αλλά και όσους έβαλαν το λιθαράκι τους για να χτιστούν τα μέχρι τώρα βιβλία μας.

Συνέντευξη στο ραδιόφωνο της Πειραϊκής Εκκλησίας

-Το άκουσες το τιτίβισμα, γιαγιά;
-Όχι, Μελάνθιε!
-Ο Ρωμανός θα δώσει συνέντευξη για τον θησαυρό μας!
-Για τον Πόντο μας;
-Για όλα!
-Πότε, παιδάκι μου; Και πού;
-Στον αγαπημένο μας ραδιοφωνικό σταθμό, την Πειραϊκή Εκκλησία και την κυρία Σοφία Χατζή, στις 10 Μαρτίου 2017!
-Τί ώρα, γιαβρί μ';
-Στις 1200, στην εκπομπή Ραδιοπαραμυθία!
-Άιντε να δούμε ή μάλλον, ν' ακούσουμε!

Ένας νταλικιέρης στην Τρανσμανία

 Ο πατέρας μου μπήκε φανερά κουρασμένος στο σπίτι, μετά από ένα 36ωρο ταξίδι απ’ τη Ρωσία στην Ελλάδα με το φορτηγό.

-Πώς είσαι, μπαμπά;

-Κουρασμένος, Νεκτάριε! Η νταλίκα είναι κουραστικό επάγγελμα, παιδί μου… Γι’ αυτό σε στέλνω να σπουδάσεις, να μην περνάς τα δικά μου βάσανα. Ειδικά τώρα με την κρίση, που οι εταιρείες βρίσκουν δικαιολογίες να μας δίνουν λιγότερα και να καθυστερούν τους μισθούς.

-Και το σχολείο, μπαμπά, είναι δύσκολο σήμερα!

-Γιατί το λες, παιδί μου;

-Ε, είναι πολλά… Ξεκουράσου και θα στα πω αργότερα!

Μετά από λίγες ώρες ύπνο, λοιπόν, βλέπαμε τηλεόραση˙ εκείνο με τους υποψήφιους τραγουδιστές.

Νέο βιβλίο - New book - Καλοκαιράκι μυρίζει στις γειτονιές της Ελλάδας, παιχνίδι αρχινά!

Καλοκαιράκι μύρισε στην πλάση

και τα παιδιά πετάχτηκαν στους δρόμους.

Σκληρές καρδιές η θάλασσα θ’ αλλάξει,

χειμώνα θα πετάξει από τους ώμους.

Είν’ η στιγμή της φύσης για μια στάση,

να ξεκουράσει μηχανές και νόμους.

Ανθρώπων, ζωντανών, πουλιών η φτιάση

ξεδένει της απλής χαράς τους κόμπους.

Παραμυθορίμες σε 25 αυτοτελείς ιστοριούλες

 για παιδιά από 5 έως 105 χρονών

Ο λεξιπλάστης: Ρωμανός Θαλάσσιος

Η εικονοτέχνης: Χιρόμι-Θεοδώρα Ντρούκα

Εκδοτικός οίκος: Andy’s Publishers

ISBN: 978-960-565-166-4

Διατίθεται από:

ü  τα μεγαλύτερα αναγνωρισμένα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία,

ü  από επιλεγμένα εκθετήρια ιερών ναών και προσκυνημάτων, αλλά και από

ü  το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας κατόπιν παραγγελίας.

Η γιαγιά κι ο τσολιάς

-Τσολιά μου, γιατί κλαις; ρώτησε η γιαγιά μες στο ψιλόβροχο.

-Τελείωσε η παρέλαση, σταματήσαμε να πάρουμε μιαν ανάσα κι είδα τα πράγματα όπως είναι γιαγιά μου.

-Δηλαδή, παιδί μου;

-Είδα τον Μπραΐμη, τον Δράμαλη, τον Κιουταχή κι όλους τους πασάδες και τ’ ασκέρια τους να μας κυκλώνουν σα σμήνη από αγριεμένες σφήκες. Είδα και τον γέρο του Μοριά, τον Κολοκοτρώνη, ν’ αφήνει πίσω την οικογένειά του και να φεύγει στα βουνά, στις ραχούλες και στα λαγκάδια για να βοηθήσει την Ελλάδα μας. Είδα να σκοτώνουν τον αδερφό του και να συγχωρεί τον φονιά. Είδα να σκοτώνουν το παιδί του και να μη μιλά. Είδα να κερδίζει μάχες μ’ εξυπνάδα και στρατηγική και σχέδιο. Είδα και να τον κλείνουν φυλακή γι’ ανταμοιβή.

-Τί άλλο είδες, γιε μου;

Η γιαγιά κι ο φοιτητής εγγονός

-Ρε γιαγιά, θέλω να σε ρωτήσω δυο πράγματα.

-Έλα, Δημήτρη μου!

-Λοιπόν, στη σχολή σήμερα προβληματιστήκαμε με τ’ αδέρφια!

-Έχεις κι άλλους αδερφούς εκτός από τη Γεωργία και τον Κωστάκη;

-Όχι, ρε γιαγιά, chill out! Κούλαρε, δηλαδή! Αδέρφια λεγόμαστε, γιατί ραπάρουμε λίγο, δηλαδή! Φτιάχνουμε μερικές ρίμες και τις ρίχνουμε!

-Δημητράκη σ’ έχασα, παιδί μου!

-Δεν πειράζει, grandma! Να σε ρωτήσω κάτι θέλω, λέω! Μπορώ;

-Ρίχτο!

-Λοιπόν, σήμερα που λες συζητούσαμε με τ’ αδέρφια και προβληματιστήκαμε σοβαρά.

-Δηλαδή;

-Βλέπεις τι γίνεται με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες τελευταία.

-Ναι, αλλά για πες!

Η γιαγιά και η έφηβη εγγονή της

-Γιαγιά είμαι μπερδεμένη!

-Γιατί παιδί μου;

-Σήμερα στο σχολείο, στο μάθημα της χημείας, η καθηγήτρια μας είπε ένα πράγμα και με μπέρδεψε.

-Δηλαδή;

-Συζητούσαμε γενικώς και μας είπε ότι όλοι είμαστε ίσοι και όλοι είμαστε αποδεκτοί κι έτσι πρέπει να αποδεχτούμε ως φυσιολογικές τις σεξουαλικές προτιμήσεις του καθενός. Μετά μας είπε ότι το σύμφωνο συμβίωσης, που ψηφίστηκε τελευταία, είναι μια κίνηση ανάπτυξης και προόδου, μακριά από ψευτοπουριτανισμούς και αγκυλώσεις του παρελθόντος.

-Ποιά τάξη είσαι φέτος, Γεωργία μου;

-Πρώτη Λυκείου, γιαγιά, το ξέχασες;

-Ε, πέρασαν λίγο και τα χρόνια, παιδί μου, ξέρεις τώρα… Λοιπόν;

Δωράκι για τα Χριστούγεννα

-Τί δώρο θέλεις γι' αυτά τα Χριστούγεννα, καρδιά μου;
-Θα σου έλεγα κάποια κούκλα ή κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι μανούλα, αλλά η αλήθεια είναι ότι θέλω να διαβάσω ένα ωραίο παιδικό παραμύθι, μια περιπέτεια ή κάτι τέτοιο.
-Βιβλίο, δηλαδή;
-Ναι, μανούλα! Να γίνω και πιο έξυπνη, να μάθω και δυο πράγματα, που λες κι εσύ;
-Και τι βιβλίο θέλεις; Ποιόν συγγραφέα;
-Ε, θέλει και να με ρωτας; Τον φίλο μας, τον Ρωμανό Θαλάσσιο, φυσικά.
-Φύγαμε για το βιβλιοπωλείο.
-Πού ζεις, μανούλα; Μπορούμε να το παραγγείλουμε και να μας το φέρουν στο σπίτι;
-Πώς;
-Μπες στο μπλογκ του Ρωμανού να δούμε!

Περί της γενοκτονίας του Ποντιακού ελληνισμού

Στην αλυσίδα των συγγραφέων που ασχολήθηκαν με τη γενοκτονία του Ποντιακού ελληνισμού είναι και ο Ρωμανός. Καλό είναι να μη δίνονται κορυφαίες θέσεις που έχουν να κάνουν με την παιδεία των Ελλήνων και συμπατριωτών μας σε ανθρώπους, που δε νιώθουν το μέγεθος της τραγωδίας της προσφυγιάς και των βασάνων που υπέστησαν οι πρόγονοί μας.

http://romanosthalassios.blogspot.gr/2014/04/blog-post_25.html